Όταν αναφερόμαστε σε ανορθωτές, συνήθως εννοούμε τους κλασσικούς ανορθωτές με διόδους που υπάρχουν στα κυκλώματα ισχύος και που είναι απαραίτητοι για τη μετατροπή του εναλλασσόμενου σε συνεχές. Εκτός όμως από τα κυκλώματα ισχύος, ανορθωτές υπάρχουν και σε άλλα κυκλώματα όπου απαιτείται μετατροπή από AC σε DC, όπως σε κυκλώματα επεξεργασίας σήματος και σε αισθητήρες που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση φυσικών ποσοτήτων. Εκεί μάλιστα, απαιτείται υψηλή ευαισθησία και μεγάλη ακρίβεια που δεν μπορούν να επιτευχθούν με τους κλασσικούς ανορθωτές που χρησιμοποιούν αποκλειστικά διόδους. Οι ειδικές αυτές προδιαγραφές μπορούν να επιτευχθούν με ειδικά κυκλώματα ανορθωτών που ονομάζονται ανορθωτές ακριβείας.  

Εισαγωγή

Οι ταλαντωτές συντονισμού LC είναι στην πραγματικότητα ταλαντωτές με ανάδραση που χρησιμοποιούν συντονισμένα κυκλώματα με πηνία (L) και πυκνωτές (C) στο δικτύωμα ανάδρασης. Μπορούν να φτιαχτούν με ένα ενεργό στοιχείο, δηλαδή ένα στοιχείο που μπορεί να λειτουργήσει σαν ενισχυτής που συνήθως είναι ένα τρανζίστορ, ένας τελεστικός ενισχυτής, μία ηλεκτρονική λυχνία ή άλλο. Οι ταλαντώσεις προκύπτουν όταν ένα ποσοστό από το σήμα της εξόδου του ενισχυτή οδηγείται στην είσοδό του. Η ανάδραση στην είσοδο θα πρέπει να είναι σε φάση (0ο) με την έξοδο του ενισχυτή. Επειδή οι περισσότεροι απλοί ενισχυτές είναι αναστροφικοί κι ουσιαστικά παράγουν μία διαφορά φάσης 180o από μόνοι τους, θα πρέπει μία επιπλέον διαφορά φάσης, επίσης 180o να παραχθεί με κάποιο άλλο κύκλωμα προκειμένου να προκύπτει συνολική μετατόπιση φάσης 360ο=0ο.